1155 dəfə oxunub

İsrail - Tel Aviv, Haifa, Qüds

Təl Əvivdəkibütün otel, apartament və hostelləri bu linkdən book (bron) edə bilərsiz.

Bir az yaxın oturun sizə 20 günlük İsrail səfərindən bir A4-lük təcrübələrimi danışım. Bakı-Tel Aviv gediş dönüş = 418 avro (THY) Hava limanından Şəhər mərkəzinə taxi = 70-80 $ BY14 Hotel, $150 / gün 0.33 l Cola = $ 2 Pivə = $ 8-10 Bərbər = $ 25 46123996_10217979551906627_7094072116449902592_n Demək başlayaq viza alma prosesindən. İsrail səfirliyi bu günə kimi getdiyim, gördüyüm və eşitdiyim ən ciddi təhlükəsizlik sistemi olan səfirlikdi. Ayaqqabının tikişlərindən, çəkisindən tutmuş kəmərin hər sm-nə qədər diqqətlə baxırlar ki, içində birdən silah falan keçirtmiş olarsan ????Təhlükəsizliklə bağlı suallar verilir, yalnız hə və yox cavabı verməlisən. Bəli və xeyr cavabları sorğunun yenidən başlamasına səbəb olur ???? Bu yorucu təhlükəsizlik prosedurundan keçib içəri girib görürsən ki, gülərüz işçilər oturub orda. Görüş qurtaranda hətta durub səni qapıya qədər yola salırlar. Yəni qapıdakı təhlükəsizlik işçiləri ilə içərdəki işçilər tam ayrı dünyanın adamıdı. Təhlükəsizlik xidməti hərəkətləri ilə “İsrailə getmə” deyir, içəridəkilər isə hərəkətləri ilə “qapıdakılara fikir verməyin, siz İsrailə mütləq gedin” deyir. Bilmirəm dəvətnamənin təsiri oldu ya yox, cəmi 2 günə İsrailə viza aldım. Halbuki getməyimə hələ çox vaxt var idi. Getmədən əvvəl bütün İsrailə gedib gəlmiş dostlarım deyirdilər ki, hazır ol ölkəyə giriş və çıxışda təhlükəsizlik xidməti saxlayıb 2 saat sorğu sual edəcəklər. Pasport kontrola yaxınlaşıb pasport və dəvət məktubunu verdim. Qaqaş bir neçə dəfə pasport və sənədlərə baxıb soruşdu ki, “What’s the purpose of your visit?”(orda Cem Yılmazı xatırlatdı qaqaş ) Sənədlərdən gəlmə səbəbim bəlli idi, yenə də dedim “Agriculture”. Başını yandakı pəncərədən salıb qızdan nəsə soruşdu sonra mənə çönüb ölkəyə giriş kartını və digər sənədləri qaytardı. Ümumi prosedur max 5-6 dəq çəkdi. “What a purpose” dedim öz-özümə ???? K/T bu ölkə üçün çox vacib sektordur, ona görə viza almaqda probleminiz yaşanırsa necəsə səfəriniz k/t ilə əlaqələndirin ???? Mənim səfərimin məqsədi MASHAV-ın İsrail K/T Nazirliyi və K/T Tədqiqat Mərkəzi ilə birgə təşkil etdiyi kursda iştirak etmək idi. Tel Aviv. Hava limanından şəhər mərkəzinə təxmini 20 dəqiqəlik yoldu və taxi ilə 70-80 $-a gəlmək olur. Eyni zamanda pulsuz avtobus da fəaliyyət göztərir hava limanından mərkəzə və əksinə. 46136847_10217979554706697_6653631423632637952_n Tel Aviv çox gözəl, təmiz, rahat, bahalı (həm də çoox bahalı) və dinamik şəhərdi. Dədə Qorqud düz deyib, Tel Aviv never sleeps. BY14 Hotelində dənizdən 5 dəqiqəlik məsafədə qalırdıq. Hər axşam 1-2 saatlıq şəhər turuna çıxırdıq. Gecə hər addım başı restoran, kafe və barlarda oturub yeyib-içən, deyib-gülən adamları görmək mümkündür. Dəniz qırağında gecə gündüz qaçan, idman edənləri görəndə elə bilirsən bütün Tel Aviv idmanla məşğuldu. Çimərlikdən 2 küçə içəri tərəfə keçirsən ki, hamı restoranlarda yeyib içir, marixuana iysi götürüb aləmi və elə bilirsən ki, hamı əyləncə adamıdı.???? Stres, qayğı və hər hansı bir problemdən əsər əlamət yoxdur bu şəhərdə. Tək problem odur ki, 6-cı günü hər yer bağlı olur və bazar günü isə iş günü olur. 3 həftə ərzində bu şəhərdə ən sevmədiyim şey bazar səhər tezdən durub K/T nazirliyinə getməyim idi ???? Sürücüləri bizimkilərə baxmış bir az mədənidi. Orda da tıxacda siqnal verən, dönmə işiğı yandırmadan başqa yola dönən və zolaq dəyişən özünə söydürən sürücülər çoxdur ???? Səhər və axşam Tel Avivə giriş çıxışda tıxac olur həmişə. Biz hər səhər hoteldən K/T Nazirliyinə(bir az şəhər kənardadı nazirlik) gedəndə tıxaca düşürdük. Azərbaycanda hər gün Xırdalandan şəhərə işə gedib gəlməyimi xatırlatdı o tıxaclar ???? Bizim Bakı-Xırdalan yolundakı tıxacla müqayisə etsən heç ordakına tıxac demək doğru deyil. Ölü dəniz. Doğrudan da ölüb sadəcə olaraq özünə deyən yoxdur. Demək kosmetika şirkətləri dənizin cənub hissəsini kiçik pondlara bölüb qurudub ordakı minerallarda kosmetika istehsal edirlər. Dənizin suyu ildən ilə ciddi şəkildə azalmağa başlayıb. Bir səbəb yağıntının olmaması, digər səbəb isə kosmetika istehsalıdır. Amma, Ölü dənizdə suyun üstündə uzanmaq gözəl təcrübədi. Məktəbdə coğrafiya dərsində müəllimimiz deyirdi ki, orda duzun miqdarı o qədər olur ki, suyun üstündə uzanırsan batmırsan. Maraqlı gəlirdi uşaqlıqdan. Canlı şahidi oldum, çox maraqlı yerdir. Suyun üstündə uzanıb kitab oxumaq da olur ???? Haifa.  Tel Avivdən sonra ən çox bu şəhəri sevdim İsraildə. Daha yaşıl, havası gözəl və ruhu olan bir port şəhəridir. Bahai Garden hissəsindən baxanda qismən Bakıya oxşatmaq olur. İsrailə gəlsəniz mütləq Haifaya getməyi planlayın. haifa1 Müqəddəs şəhər( Qüds və ya Jerusalem). Tel Avivdən 1 saat yarım məsafədə Ölü dənizin yaxınlığında yerləşən dünyanın ən qədim və müqəddəs şəhərlərindən biridir. İslam, İudizm və Xristanlıq dinləri üçün çox vacib məbədlər yerləşir. Ən dindar Yahudilər, ən dindar Xristianlar və ən dindar Müsəlmanları burda gördüm. Köhnə şəhər adlanan hissədə adından məlum olduğu kimi hər addımı tarixdi. Bir tərəfdə Yahudilərin ibadət etdikləri Wailing wall(Crying wall kimi də tanınır), bir tərəfdə Xristianların ziyarət etdiyi kilsə, digər tərəfdən də Müsəlmanların ibadət etdikləri Haram el Şerif və Mescidil Aqsa yerləşir. Çox asanlıqla “Yerusəlim sindromu”na tutulmaq mümkündür burda. Hər üç dinin ən dindarları bir arada və hər birini gəzdikcə adam fərqli hisslər keçirdir burda. Məscidlərin yerləşdiyi yerə keçmək üçün, İsrail polisi, Ərəb polisindən keçməlisən. Normalda bura gələn dostlarım və tur rəhbərimiz demişdi ki, hazır ol Qurandan sorğu sual edəcəklər. Polislərə yaxınlaşdıq, sadəcə haralı olduğumuzu soruşdular vəssalam. Məscidlərin girişində duran mühafizəçi də sadəcə salam aleykum deyir, aleykum salam cavabını gözləyir səndən. Bütün kontrol bundan ibarətdir ???? 46089011_10217979560826850_636152856323293184_n Köhnə şəhərdəki bütün dükkanlarda ən azı 50% qiymət salmaq olur. Ağızlarına gələn qiymət deyirlər, başlayırsan qiymət öldürməyə. Bura yolunuz düşsə nəzərə alın. 20 gün içində k/t aid çox şey öyrəndim. Bundan əlavə bunu bildim ki, İsrail üçün 2 həyatı əhəmiyyət daşıyan məsələ var. 1 təhlükəsizlik, 2 su. Hakimiyyətə gələn və ya gəlmək istəyən istənilən siyasətçi xalqı bu 2 məsələdən əmin etməlidir ki, hakimiyyətə gələ bilsin.

Əgər yazını bəyəndinizsə aşağıda olan Facebook düyməsini seçərək blogpostu Facebookda paylaşın ki, dostlarınız da yazılarımızdan xəbərdar olsunlar. Yox əgər Gəzəyənlərin yazılarından ilk xəbər tutmaq istəyirsinizsə aşağıda “abunə ol” bölməsinə mailinizi yazaraq düyməyə klikləyin. Hələlik bu qədər, növbəti yazılara qədər…

Paylaşdı: Ramil Azmammadov

DİGƏR BLOQLAR

Sicilya bələdçisi - I hissə

Sicilyadakı bütün otel, apartament və hostelləri bu linkdən book (bron) edə bilərsiniz.Hamımızın planımızda mütləq gəzəcəm dediyimiz bəlli ölkələr və şəhərlər var. Hələ “La vita e bella”, “Il bisbetico domato” , “Nuovo cinema paradiso” filmlərinə baxarkən mütləq İtaliyaya gedəcəm qərarına gəlmişdim. Məlahətli, emosional italyan dili, üzüm bağları, mavi dəniz, pesto sosu, hər fürsətdə sizə-turistlərə kömək etmək istəyən istiqanlı cənub insanları. Amma Siciliya…Siciliya heç vaxt planımda olmayıb.Sicilyadakı otellərəAralıq dənizinin ən böyük adası olan Siciliyanı görmək 2017-ci ilin Noyabrına qismət imiş. Erasmus+ Youth Exchange proqramı çərçivəsində Catania şəhərindən 1 saatlıq məsafədə yerləşən Messinanın bələdiyyəsi olan Sant’Alessio Siculo-ya iki Turkish Airlines, bir Ryanair- toplam 10-15 saatlıq səyahətlə çatdıq. Siciliya torpağına ayaq basarkən qaranlıq olduğundan ilkin təəssüratımız aydın görsənən, ulduzlarla zəngin açıq səma və dəniz üzərinə yol açan ay işığı idi. Noyabr nə qədər qulağa soyuq səslənsə də əslində Siciliya üçün tam bir yaz havası idi. Dedilər ki, isti hava buraları asanlıqla tərk etmir və çimərlik sezonu yazın əvvəlindən başlayır payızın sonuna kimi davam edir.Proqrama əsasən Sant’Alessio Siculo qəsəbəsində bizim üçün ayrılmış üç ulduzlu təvazökar, sahildən otuz addımlıq məsafədə yerləşən, çiçəkli, terraslı, palma ağacları ilə qarşılanan, sarıya boyanmış Hotel Solemar-da qaldıq. Qəsəbədə ən bərkgedən hotellər cəmi üç ulduzludur, səbəbi isə sahilinin turistləri qarşılamaq üçün elə də böyük olmamasıdır. Dörd şezlonq arxa-arxaya düzsən divara dəymiş olacaqsan. [gallery ids="186,187,188,189,190" type="rectangular"]Filmlərdə də gördüyümüz kimi İtalyanlar evlərini günəş işıqlarından qorumağı sevirlər. Balkonumuzdan dənizə açılan mənzərini görmək üçün əməlli vaxt sərf etdik. Bunun iki qat pərdəsi, pəncərəsi, taxtadan digər pəncərəsi… Və budur! Sabah günəşi ilə parıldayan mavi dəniz.ALMAN YAZIÇISI HÖTE HAQLI İMİŞ. “SİCİLİYANI GÖRMƏDƏN İTALİYANI GƏZMƏK, ÜMUMİYYƏTLƏ İTALİYANI GƏZMƏMƏK DEMƏKDİR. SİCİLİYA HƏR ŞEY ÜÇÜN İPUCUDUR”.Qeyd edim ki, Sant’Alessio Siculo 6 km2 ərazi və 1500 nəfər əhalidən ibarət kiçik bir qəsəbədir. Biz qeyri-turistlik mövsümdə getdiyimizə görə qəsəbə 50 nəfərdən ibarət görsənirdi və ortalama yaş 65-in üstündə olardı. Səhər bələdiyyədə sədr gördüyünüz xanımı günorta kafedə nahar edərkən, axşam isə turist agentliyində işçi kimi görə bilərdiniz, bu da qaldığımız komunanın nə qədər böyük olması haqqında təsəvvür yaradırdı.Franz Kafka “hüzur istəyirsən?-az insan, az əşya” deyib. Sant’Alessio Siculo nadir hallarda moped, fiat maşınları keçən boş küçələri, az insanları, “vendere”, “affitto” elanları asılmış kimsəsiz evləri ilə məhz hüzur hissi yaratmışdı. Səssizliyin dadını çıxartmışdım.Əlbəttə ki, bütün günümüz o qəsəbədə keçmirdi yoxsa Siciliyada həyat maraqsız olardı. Qaldığımız bir həftə ərzində Castelmola, Taormina, Forza D’agro, Savoca, Catania kimi şəhərləri, qəsəbələri gəzdik. Havalar günəşli, sərin keçdiyindən Siciliya torpağında atdığımız hər addımdan zövq alırdıq.CASTELMOLAAvtobusla dağı dolanaraq qalxdıq bir tərəfdən möhtəşəm İoniya sahili, başı qarlı Etna dağı, digər tərəfdən isə Giardini-Naxos körfəzi və Sant’Alessio Siculo qalasına açılan mənzərəli kiçik Castelmola qəsəbəsinə. Norman qalasının qalıqları ətrafında dağın başından ta yamacına kimi qurulan qəsəbə təbiət terrasını xatırladırdı. O qədər hündür idi ki, hətta məktəb vaxtı bizə xəritədə sapoqi kimi göstərilən İtaliyanın dabanını və pəncəsini üfüqdən seçə bilirdik. Bir otaqlıq sahəni əhatə edən üç mərtəbəli kafedə bizi məhz Castelmolya məxsus hazırlanan yerli badam şərabına qonaq etdilər. Castelmolaya gedib o şərabı dadmamaq, Zaqatalaya gedib fındıq yememək kimi bir şeydir.TAORMINACASA CUSENI MAISON DE CHARMEƏsrarəngiz! Boşuna Siciliyanın turist paytaxtı demirlər. Taormina ilə tanışlığımız gözəl sənətlər muzeyi olan Casa Cuseni-dən başladı. Tarixin, mədəniyyətin, incəsənətin, tolerantlığın beşiyi olan bu malikanə hər birinin danışmağa öz hekayəsi olan antik əşyalarla dizayn edilib və xüsusi zövqlə salınmış papirus, mandarin, limon ağacları, çiçəklərdən ibarət İtaliyanın ən möhtəşəm bağının əhatəsində qorunub saxlanılır və sizə şəhərə quşbaxışı mənzərə, Etna dağına əzəmətli görüntü bəxş edir. Pablo Picassodan tutmuş Ziqmund Freydin qızı Annaya kimi mötəbər şəxsiyyətləri, yazarları, rəssamları, Koko Şaneli qonaq edən bu malikanə hazırda muzey-hotel kimi Taormina turistlərinə xidmət göstərir. Hoteldən çox, doğma ev abu-havasını yaradan malikanə sizə burada yaşamdan çox, öz dövrünün dahi şəxsləri ilə birgə tarixi, yaradıcı səyahət vəd edir. Məsələn, adına uyğun olaraq tərtib olunan, barokko üslublu balkondan Etna dağı və şəhərə açılan mənzərəli Pablo Picasso otağında gecələmək istəyisinizsə təqribən 510 manatınızdan keçməlisiniz. Bundan başqa amerikalı rəssam Henry Faulkner, isveçli aktrisa Greta Garbo, ingilis yazarı Daphne Phelps adına müxtəlif üslublarda dizayn edilmiş otaq seçimləriniz də var. [gallery ids="191,192,193,194,195,196" type="rectangular"]20-ci əsrin əvvəlində tikilən Casa Cuseni birinci və ikini dünya müharibələri dövründə tətbiqi incəsənətin beynəlxalq mərkəzi olmuşdur. Britaniyalı rəssam Robert Hawthorn Kitson-nun şəxsi kolleksiyasını özündə saxlayan malikanədə yemək otağının interyeri məhz özü tərəfindən çəkilən, hazırlanan, dizayn edilən dünyada yeganə interyerdir. Qeyd edim ki, həm bağ, həm də malikanə rəssam tərəfindən qurulub.Casa Cusenini gəzəndən sonra özümə söz verdim ki, bir gün mütləq yenə gələcəm amma bir saatlıq muzeyi gəzmək üçün deyil məhz Pablo Picasso otağında bir gecə də olsa qalmaq üçün…TURIST PAYTAXTI- TAORMINAGirişi və çıxışı iki şəhər qapısı ilə müəyyənləşən 13 km2 sahəni əhatə edən turistlərlə zəngin Taormina. Mərkəzi küçədə gəzərkən addımbaşı limonad, vespa suvenirləri, xaç atası film, mahnı diskləri, limon sabunları satan kiçik köşk və mağazalarla rastlaşa bilərsiniz. Xoş limon ətrini şəhərin əksər hissəsində duymaq mümkündür. Taorminanın gözü amfiteatrdır. Ən çox turist növbəsini də elə orada gördüm. Amfiteatra gedərkən diqqətimi fransız turistlərin yaş qrupu çəkdi: 65-75 yaş. Qarşımda tipik avropalı nənə başqa bir qadının qolundan tutub enişli, yoxuşlu pilləkənləri aramla qalxır, bir tərəfdən bələdçinin fransızca turuna qulaq asır, digər tərəfdən də günəşin qızıl saat ərəfəsində amfiteatr üstünə saldığı şəfəqi seyr edirdi. Kənardan baxsanız düşünərdiniz ki, amfiteatr qadının axırıncı səyahətidir. Həmin nənə sevincli-kədərli qəribə hisslər yaşatdı. İnsan ömrünün nə qədər qısa, zamanın isə qəddar olduğunu xatırlatdı…Günəş batırdı mı, yoxsa amfiteatr günəşdən uzaqlaşırdı mı bilmirəm. Hər halda biz də digərləri kimi “me time” yaşamaq üçün fərqli pilləkənlərdə oturub günəşin həmin gün üçün olan son şüalarından zövq aldıq…Əgər yazını bəyəndinizsə aşağıda olan Facebook düyməsini seçərək blogpostu Facebookda paylaşın ki, dostlarınız da yazılarımızdan xəbərdar olsunlar. Yox əgər Gəzəyənlərin yazılarından ilk xəbər tutmaq istəyirsinizsə aşağıda “abunə ol” bölməsinə mailinizi yazaraq düyməyə klikləyin. Hələlik bu qədər, növbəti yazılara qədər… Paylaşdı: Nata Hasanova

732 dəfə oxunub

Baltik bələdçisi - Vilnüs, Riqa, Tallin

Bəli, soyuq ölkələrə soyuqda səyahət etmək lazımdır. Hal-hazırda müəyyən dövr üçün Macarıstanda yaşadığımı nəzərə alsam burda yanvar ayındakı soyuqlar Bakı gördüklərimizdən biraz daha sərt olur. Amma bu soyuğu Budapeştin tüstüsündən göz-gözü görməyən gecə əyləncə məkanları öz hərarəti ilə aradan qaldırır. Ümumiyyətlə 2 şat tekiladan və bir bakal draft pivədən sonra burnunu siləndə belə isinməyə doğru gedirsən, daha çox qızışmaq üçün isə macarların palinkası yardım edir.Belə bir dekabr gününün sabahısında qərar verdim ki, “Fso! Səyahət zamanıdır!”. Google əminin xidmətindən yararlanda qərar verdiyim o oldu ki, bu mənim Bakıda dostum Tərlanla bugün qərar verib sabahı yola çıxa biləcəyim avtostop səfəri olmayacaq. Biraz maliyyə tələb olunur. Hava soyuq mənim isə nə çadırım var nə də içinə girə biləcəyim bir yuxu kisəm. Həmişə bunlar üçün ilk üz tutduğum Bakıda Kamran olmuşdu. Burda bir Kamranı hardan tapım deyə düşünmək əvəzinə endirimləri və ən ucuz bilet ala biləcəyim yerləri araşdırmağa başladım. İlk olaraq köməyimə http://www.goeuro.com və bunun bənzəri bir sıra saytlar çatdı. Sayta daxil olanda siz istədiyiniz marşurut üzrə eyni anda təyyarə, qatar və avtobus qiymətlərini bir neçə aspektdən (gün, qiymət, saat) araşdıra bilərsiniz. Sayt adətən sizi təklif etdiyi qiymətləri ilə bir-başa həmin şirkətin rəsmi səhifəsinə yönləndirir. Bu zaman gördüyünüz qiymətlərin əsas səhifədə fərqli olması ehtimalını (5-10% ehtimalda belə olur) nəzərə almalısınız. Qiymətlərə baxaraq mən öz marşurutumu cızdım: Polşa – Litva – Latviya – Estoniya. Yuxarıda da dediyim kimi, öz səfər vaxtımı soyuq ölkələrə elə soyuq yanvar ayının 14 və 20-si aralığında  planladım. Bu zaman istifadə etdiyim marşurutda əsas nəzərə aldığım yolda az olub şəhərlərdə çox olmaq idi. Büdcəni və kampaniyaları nəzərə alaraq Budapest-Varşava və Varşava – Vilnüs arasında Wizzair ilə səyahət biletlərini aldım. Polşaya bileti 16 euroya, ordan Litvanın paytaxtına isə 13 euroya aldım biletləri. Daha sonrasını isə Flixbus-ın avtobuslarına keçid etdim. Vilnüs-Riqa biletini 5 euroya, Riqa-Tallin biletimi isə 4.99 euroya aldım. Toplamda gedəcəyim son marşurutuma qədər biletlərə 39 euro xərclədim. Sadəcə başdan elədiyim ən böyük səhv geri dönüş planımı qurmadan biletləri ala-ala getməyim oldu. Təsəvvür edin ki, 4 gün Tallin-dən necə ən sərfəli yolla geri dönəcəyimi axtarmaqla keçirdim.  Baxdığım ən sərfəli qiymət mənim geri dönüş üçün planladığım gündən 4-5 gün sonraya idi. Bu da Kiyevə gedərək ordan Budapestə gəlmək idi (təxmini 30-40 euro arasında qiymətlər idi). Düzü getmək maraqlı olardı amma vaxtım qısıtlı olduğundan bu kimi yolları gözardı etmək məcburiyyətində qaldım. Ən sonda Norwegian airlines ilə Tallin-Oslo-Budapest səfəri üçün bilet tapdım, o da endirimlə 62 euroya başa gəldi. Gediş biletlərinin cəminə 39 euro verən adam üçün bu çox acınacaqlı idi.Məlumat üçün arada qeyd də edim ki, köhnə yeni il ilə bağlı az qala bütün şirkətlərdə qiymətlər çox böyük faizdə endirimdə idi. Yeni il tətilindən sonra səyahətə çıxan az olur deyə bu zamanı rahatca dəyərləndirə bilərsiniz. Mən etdim, siz də edin J .Biletlərlə və səfər planlaması ilə bağlı istifadə etdiyim bütün linkləri aşağıda not olaraq sizin üçün qoyacam. Səfər zamanı hansı saytlara baxa bilərsiniz deyə çətinlik çəkməyin.İndi isə istəyirəm keçim səfərim zamanı nə gördüm, nə yedim məsələlərinə. Hə bir də hansı şəhəri nə qədər bəyəndim onu da deyəcəm.Gəzdiyim yerləri əsasən Google Trips tətbiqi ilə gəzirdim. Tətbiq sizə olduğunuz şəhərdə bir gəzinti marşurut tövsiyyə edir və marşurut üzrə hərəkət edərək şəhərin əsas gəzib-görülməli yerlərini rahatlıqla listdən silirsiniz. Varşavada olduğum müddətdə ən sevdiyim Maniken restoranında etdiyim nahar oldu. Böyük çörəyin içində servis olunan göbələkli, yumurtalı sup çox dadlı idi. Yanında restoranın təklif etdiyi bir badə şərab ilə ləzzəti ikiyə qatlaya bilərsiniz. Eyni zamanda kiçik büdcələr üçün McDonalds kimi fast food yerləri çox məşhurdur burda da. Mənim olduğum zamanda şəhərdə böyük xeyriyyə konserti də təşkil olunmuşdu. Adamlar bu konsert zamanı balaca stikerlər satırdılar və stikerləri “nə verərsən başınnın ucalığıdır” deyib qiymətləndirirdilər. Daha sonra isə həmin məbləğ xeyiriyəyə xərclənir.VilnüsVilnüsdəki hostel və otellərə bu linkdən baxa bilərsiniz.Növbəti dayancağım olan Litvanın Vilnüs şəhəri idi. Wizzair ilə gəlişimi heç xatırlamıram desem yalan olar. Gecə səhərə qədər samaqon sonrası siz də təyyarəyə minən kimi yata bilərsiniz. Vilnüs şəhəri bizim Sumqayıt kimi sakin, səssiz idi. Əsasən erasmusçuların sevgili məkanıdır deyə bilərəm. Ölkə həddindən artıq kasıb olduğun ilk hava limanına endiyindən bəri hiss elətdirirdi. Çox sadə və köhnə dəbdəbəli şəhərdir amma şəhərdə bir köhnə qəsr və uzun-uzadı pilləkanla çıxıla biləcək bir təpəciyi var. Gözəl olanı həmin təpəcikdən bütün şəhərin mənzərəsini görə bilməyinizdir.Eyni Bakının Şəhidlər Xiyabanı olan hissəsi və ya Budapestin Citadellası. Bu arada həmin təpəciyin adı ingiliscə Three Crosses yəni 3 Xaç adlanır. Bəli adından da göründüyü kimi təpədə 3 dənə xaç formalı abidə ucaldılıb. Tarixini google edərək rahatlıqla öyrənə bilərsiniz və ya google trip tətbiqi özü sizi məlumatlandıracaq.RiqaRiqadakı hostel və otellərə bu linkdən baxa bilərsiniz.Orda gecəni dostların qaldığı yataqxanaya keçib səhəri tezdən Latviyanın Riqa şəhərinə yola çıxdıq. Riqa şəhəri Vilnüsdən daha aktiv və böyük görünürdü. Şəhəri iki hissəyə ayıran Douqava çayı var. Düzü şəhərin bir tərəfin gəzə bildim soyuq havaya görə. Telefonumun dediyinə əsasən mən orada olduğum müddətdə hava temperaturu mənfi 9-11 dərəcə, hiss edilən isə mənfi 21-22 arasında dəyişirdi. Ona görə gəzmək işini ən yaxşı restoran kafelərdə isinərək, qızışaraq etmək mümkün idi. Hətta bir dəfəsində donmuş bədənimi açmaq üçün ilk sifarişim sambuka içkisi olmuşdu. Şəhərin Old Town adlanan hissəsinə girməniz yetərlidir ki, hərşeyi əlinizin altındaymış kimi tapasınız. Fərqli kilsələr, qədimi yerlər və s hamısı ardıcıl bir-birini izləyir. Gecəni isə Couchsurfing-dən bir cənub şərqi Asiyalı qaqaş – Ridvan demişdi gəl qonağım ol. Gecəni isti evdə qalıb, növbəti gün səhəri tezdən Estonyanın paytaxtı Tallinə yola düşdüm.TallinTallindəki hostel və otellərə bu linkdən baxa bilərsiniz.Tallin ilə Riqa arasındakı yolda həyatımda ilk dəfə görə bildiyim qar burulğanlarının şahidi oldum. Düzü Flixbus sürücülərinin təcrübəli olmasına inanmasam düşüb piyada gedəcək adamam amma təhlükəli heçnə baş vermədi yolda. O yolları bir daha gedərəm mi?, bəli gedərəm. Çünki bəzi hisslərin nirvanasını yaşamış kimi hiss edirdim özümü. Sözlərlə anlata bilməyəcəyim qədər gözəl idi mənimüçün. Nəysə Tallinə çatdım.Avtovağzaldan düşüb elə bir başa piyada addımlamağa başladım şəhərin qədim hissəsinə doğru. Təxmini 30 dəqiqə çatmışdım artıq o tərəfə. Yəni nəqliyyat biletinə ehtiyacınız olmadan rahatca gedə bilərsiniz. 2 gecə Tallində gəzdim. Şəhər qarı soyuğu ilə birlikdə məndə elə təəsürat yaratdı kı, yayda gəlsəm o qədər sevə bilməzdim o şəhəri. Adətən hərkəs Riqanı daha çox bəyənirdi amma mənim favorim bütün şəhərlər arasında da Tallin oldu. Tallində 3 Dragons adlı bir restoranda oldum. Restoran içərisində işıq yandırmaq əvəzinə hər yeri şam ilə işıqlandırmışdılar. Gözəl supları və perojkiləri var. Perojikilərin içliyi vegetarian, kartoflu və vəhşi heyvan ətli idi (düzü hansı heyvan olduğunu sormağı unutmuşdum). Eyni zamanda içi xiyar turşusu ilə dolu böyük bir boçka vardı içəridə. Xiyar turşusunu əl ilə götürmək qadağandır, bunun üçün böyük bir mizraq istifadə etməliydin. Buzlu göldə balıq tutanlar kimi tutmanı tuturduq, hələ arada sarımsaq da tutdum. Dadı isə çox gözəl idi. Sizə də mütləq tövsiyyə edirəm.Geri dönüş olaraq da Tallin-Oslo-Budapest uçuşunu Norwegian Airlines ilə etdim. Siz siz olun, ac olaraq Oslo hava limanında qalmayın. Çünki 15 euronu bir sendviçə verəcəksiniz mənim kimi. Kiçik büdcəli səyahət etdiyimdən çox da böyük restoranlara və içkilərə pul sərf etmədim. Cəmi olaraq bütün səyahətimə 160 Euro ərtafında pul xərclədim 4 ölkə üçün. Yavaş-yavaş digər səfərlərim haqqında da yazılarımı bölüşəcəm sizlərlə. Hələlik isə gəzintiyə davam.Əgər yazını bəyəndinizsə aşağıda olan Facebook düyməsini seçərək blogpostu Facebookda paylaşın ki, dostlarınız da yazılarımızdan xəbərdar olsunlar. Yox əgər Gəzəyənlərin yazılarından ilk xəbər tutmaq istəyirsinizsə aşağıda “abunə ol” bölməsinə mailinizi yazaraq düyməyə klikləyin. Hələlik bu qədər, növbəti yazılara qədər… Paylaşdı: Azər İsmayılov

592 dəfə oxunub

Kuba bələdçisi: Vinales, Havana və Trinidad

Kubada 12 gün keçirdim. 1) Ən bəyəndiyim yeri Vinales oldu. Turistlərin ən az olduğu, turistik abu-havadan ən uzaq, Kubanın ən çox hiss edildiyi yer idi. Əvvəl kənd olub, sonra qəsəbəyə çevrilib, amma yaşayış şərtlərini nəzərə alsaq kənd adlandlrmaq olar. Kənd öz-özlüyündə elə "görməli yer" dir, vaxt keçirmək üçün xüsusi harasa getməyə ehtiyac yoxdur. Sahil çox uzaq olsa da ən gözəli idi Kubada. Atla gəzinti hər şeyə dəyər. Milli parkda mütləq atla gəzinti götürülməlidir məncə. Mənim atımın adı "Lemonada" idi. Şirin kartof. siqar plantasiyalarına getmək üçün ən ideal yerdir. Ən yaxşı siqarı ordan almaq mümkündür. Ən yaxşı "Casa de musica", yəni musiqi evi və salsanı öyrənmək üçün ən professional yerlilər Vinalesdədir.Vilanesdəki otellər üçün bu linkə baxın (check this link for hotels in Vilanes)Getdiyim digər iki şəhər: Havana və Trinidad da çox gözəl idi. Havanada sahil gözəldir, Trinidad sahil baxımından Havana və Vinalesə çatmır. Trinidadda gediləcək ən gözəl məkanlar şəlalələridir. Tura əvvəl qəhvə plantasiyasına getmək, sonra isə şəlaləyə dırmanmaq daxildir. Trinidad ən turistiki idi aralarında. Türkiyənin İzmir, Antalyasına bənzəyir, amma mərkəzdən 5 dəqiqə uzaqlaşmq kifayət edir ki, turistlərin olmadığı kasıb və maraqlı küçələr gözə dəysin. Ən ucuz və ən gözəl restoranı San Jose dir mərkəzdə. salsa oynamaq və izləmək üçün yenə ən gözəl məkan hər üç şəhərdə " Casa de musica" dır. Salsanın və ümumilikdə latino musiqinin hər növünü görə bilərsiniz. Jazz-salsa, rock-salsa və s. Havanada teatr binasının altında salsa məkanı var. Musiqiçilər və rəqqaslar çox professionaldır. Modern rəqs üçün maraqlı məkan Trinidad mağarasıdır. Kimdən soruşsanız deyər.Havanadakı otellər üçün bu linkə baxın (check this link for hotels in Havana)Kuba Mojitonun vətəni olsa da, Coco-Loco (Kokos içində kokteyl) nə qədər məşhur olsa da məncə ən dadlı kokteyl Pinocoladadır.Trinidaddakı otellər üçün bu linkə baxın (check this link for hotels in Trinidad)Verilə biləcək digər sualları indidən cavablandıraraq deyim ki, Kuba səyahətinə bilet xaric çox az pul xərclədim, çünki hər şeyi planlamışdım ən qənaətcil, amma gözəl şəkildə. Heç bir tur şirkəti ilə getməmişəm, biletləri Polşada yaşadığım üçün Varşavadan Amsterdam və dönüşdə Paris tranziti ilə almışam. Ən çox pulum şəhərlərarası və s. taksilərə çıxdı, lakin, kollektiv taksidə digər insanlarla yol hər şeyə dəyərdi. Ümumilikdə, 12 günə camaatımızın Antalya tərz yerlərdə xərclədikləri puldan daha azını xərclədiyinə inanıram, yəni qorxmağa dəyməz. 3 padruqa getmişdik, amma tək də getsəm təhlükəli olmazdı, yəni təhlükəli ölkə deyil. Və sonda ən önəmli amil-insanlar möhtəşəm idi. İnsanlarını bəyənmədiyim üçün getmək istəmədiyim ölkələr var. Hər halda Kubada nə qədər gözəl şey görsəm də, ən gözəli insanlar idi. Hər kəsə belə gözəl insanları tanımaq üçün Kubaya getməyi məsləhət görürəm, çünki Azərbaycanda biz uşaqkən mövcud olan abu-hava: wi-fi -ın olmadığı, hər kəsin küçələrdə oturub qonşularla söhbət etdiyi anlar orda hələ də yaşayır. Və yaxşı turist olun: əksəriyyəti təşkil edən alman və fransız turistlər kimi sakitcə oturub konsertə baxmaqdansa qalxın rəqs edin, salsa öyrənin, ispanca öyrənin və yerlilər sizi bizdə olduğu kimi az qala ağlayaraq yola salacaq :) Digər videolar və s. da paylaşacam, təşəkkürlər.Əgər yazını bəyəndinizsə aşağıda olan Facebook düyməsini seçərək blogpostu Facebookda paylaşın ki, dostlarınız da yazılarımızdan xəbərdar olsunlar. Yox əgər Gəzəyənlərin yazılarından ilk xəbər tutmaq istəyirsinizsə aşağıda “abunə ol” bölməsinə mailinizi yazaraq düyməyə klikləyin. Hələlik bu qədər, növbəti yazılara qədər… Paylaşdı: Ülkər Mehdiyeva  

740 dəfə oxunub

Stereotiplərə qarşı İran səyahəti

Belə görürəm, Avropadan postlar kifayət qədər çox olur. Mən də dedim marağınızı tam başqa yerə, sevimli qonşumuz İrana çəkim  1 il əvvəl demək olar ki, bir anda qərar verib, dostlarımı və çoxdan görmək istədiyim İranı görməyə getdim. Birbaşa durub getdim avtovağzala, güc-bəla ilə bir Astara avtobusu tapıb, yola düşdüm. Avtovağzaldan sərhədə çox qısa yoldur, piyada, və ya 1 manata taksiylə getmək olur. Sərhədi keçmək kifayət edir ki, İrana gedib-getməyəcəyinizi bir daha düşünəsiniz. Hər şeyi əllə dəftərə yazan, kobud danışan, heç nəyi izah etməyə əziyyət çəkmək istəməyən, bir az qəribə geyimli adam görən kimi incitməyə çalışan qəribə sərhəd işçiləri var. Sərhədi keçdim və İrandaydım. O an bir daşın üstünə oturdum, düşündüm, bəlkə geri qayıdım. Sərhədi keçən kimi taksistlər və pul dəyişmək istəyənlər adama elə bir hücum çəkir ki, dünyanın ən qorxulu filminin baş rolunda hiss edirsiniz özünüzü. Biri çantamı əlinə alıb getməyə başladı ki, maşınına qoysun, biri pulları gözümə soxur, hamı qışqırır, uşaqlar ağlayır, rəsmən real olduğuna inanmırdım. Qarışıqlıqdan güc-bəla ilə canımı qurtarıb bir az irəliyə getdim, təəssüf ki, çox səhv bir qərarla bir taksiyə mindim. Adamın mənə pul atmaq üçün elədiyi oyunları danışsam, dəli olarsınız. Deyir ki, istədiyim pulu verməsən, səni burda düşürdəcəm, qoy səni zorlasınlar. Məndə də az yoxdu, dirəndim, birtəhər gedib çıxdım Rəştə gedəcəyim avtovağzala. Qəribə bir taksiyə mindim, adam 3 saatlıq yolu 6 saata getdi, yolda yüklər çatdırırmış, bir-birimizi də heç cür anlaya bilmirik ki, izah edim ki, çox tələsirəm, məni dostlarım gözləyir. Hər dəq düşür çay içir, mənə də təklif eləyir, rominqim də işləməmək üçün dirənir, heç olmasa telefonla yardım istəyim. Hava da qaranlıq. Birtəhər çatdım Rəşt avtovağzalına. Artıq özümü hazırlamışdım ki, dostlarım məni 2 saatdan artıq gözləyən deyil, gəlməyəcəyimi düşünüb, çıxıb gediblər Tehrana. Onları görəndə necə sevindim, izah eləyə bilmərəm. İrana təzə düşəndə özünüzü necə aparacağınıza şübhə etməyə başlayırsınız. Məsələn, qərar verə bilmirəm ki, dostlarımı qucaqlaya bilərəm, yoxsa yox, iranlılarla əllə görüşüm, yoxsa yox  Stereotiplər o qədər çox olub ki illər boyu. Əslində isə hər şey o dərəcə dəhşətli deyil. Sadəcə bir az geyiminizə, hərəkətlərinizə diqqət etsəniz, hər şey yaxşı olacaq.Rəştdən yola düşdük Tehrana. Həyatımda Tehran qədər mənasız bir şəhər görməmişəm. Fars dilində yazılar görməsəniz, harada olduğunuzu anlamaq mümkün deyil. Şəhərin heç bir özünəməxsusluğu yoxdu, böyük bir xaosdan ibarətdi. İnsanlar vəhşi kimi maşın sürür, şəhərin mərkəzi haradı, kənar haradı, anlamaq olmur, kolorit yox, ruh yox, tərz yox. Taksi baha sayıla bilər, təxminən bizdən 2 dəfə artıq. İranlı tanışlar bizi daim bahalı kafelərə aparmağa çalışırlar, ən qlamur kafeləri bizim batmaq üzrə olan kafelərdən fərqlənmir. Pizzeriaya getdik, elə pizza növləri vardı ki, italyanlar ömür boyu eşitməyib. Ən geniş menyusu olan kafenin menyusu cəmi 2 səhifədən ibarət olur. Allahın unutduğu yer dedikləri bu olmalıydı. Təəssüf, metroya minə bilmədim, çünki iranda maşınsız olmaq beyinsiz olmağa bərabər kimidi, qızlı-oğlanlı bir az işi-gücü olan adam da maşın sürür. Dostlarımız maşınsız çörək almağa belə getmirdilər.Kabus sona yetdi və nəhayət, Şiraza getdik. İranın necə görünməyinə baxmayın, bizdən daha çox turistə alışıblar. Otellərin heç birində soruşmurlar ki, qızla oğlan bir otaqdamı qalır, qalırsa nigahı varmı və s. Çox rahatdılar. Şiraz balaca, gözəl şəhərdi. Tehrandan sonra dərman kimi gəldi. Çox gözəl məscidləri var, "pattern" cənnətinə düşmüş olursunuz. Çoxlu bağları var, insanlar istirahət üçün adətən bu bağlara gedir. Ən çox Eram bağını bəyəndim. Bağda saatlarla vaxt keçirirdik, çəmənlikdə yatırdıq, özümüzlə yemək aparıb yeyirdik. Bağlara və bəzi məscidlərə giriş pulludur, yerli və xaricilər üçün dəhşətli fərq var. Yerlilərə giriş bizim pulla 2-3 manat, xaricilərə 20-25 manat olur. İrana gedəndə çox böyük bir səhv elədim, bir azca dil öyrənmək işimi çox asanlaşdıra bilərdi, çünki heç kim xarici olduğumu hiss etmirdi. Çox rahat yerli biletlərlə gəzə bilərdim :) Məscidləri də çox gözəldir, məncə, hamısını gəzmək lazımdır, 10 gün vaxtım olduğu üçün çox rahat qarış-qarış gəzdim Şirazı, amma qısa vaxtda da çatdırmaq olar. Nəsir əl mülk məscidi aura olaraq ən unudulmazı oldu mənim üçün. Ora mütləq səhər 9-dan gec olmayaraq getmək lazımdır ki, rəngli şüşələrin əksini günəş içəriyə vursun. Biz bir az gecikmişdik, amma hər bir halda gözəl idi. Məscidlərdə uzun müddət oturub, dincələ bilərsiniz, insanlarla tanış olub, söhbət edə bilərsiniz. Məscidlərdə tanış olduğum iranlılar mənə çoxlu hədiyyələr verirdilər (adətən təsbeh ).Sentyabr ayı dəhşətli dərəcədə isti idi. Orqanizmim çox əziyyət çəkdi. Orada yarım litr su almaq anlayışı olmur. Marketdən birbaşa 2 litrlik su alıb gəzirsiniz, quruluqdan bədən tamamilə taqətini itirir. Günə 6-7 litr su içirdim, yenə də kifayət etmirdi. Yemək baxımından da çox əziyyət çəkdim, addımbaşı ancaq lülə kabab və düyü satırlar, başqa yeməklər tapmaq çox çətindir. 6 ya 7-ci günüm idi, bədənim yeməkdən tamamilə imtina etdi. 2 günə yaxın heç nə yeyə bilmədim, arada bir neçə meyvəni, çayı və suyu çıxmaq şərti ilə. Çay demişkən, İranda möhtəşəm çay səfası edəcəyimi düşünürdüm, çox yanıldım. Əksər kafelərdə paket çay verirlər. Amma möhtəşəm halvaları və nabatları olur. Kafelərdə çay çox ucuz olur, yemək isə təxminən porsiyası 10-12 manat arası. Amma porsiya həddən artıq böyükdür, bir porsiyada 2 şiş lülə kabab və az qala bir qazan düyü olur. Yeməyin yanında hamı pivə içir, əvvəlcə mən də sizin kimi çaşdım, sonra alkoqolsuz pivə olduğunu öyrəndim.Hər addımda isə sizə şiraz şərabı və araq təklif edirlər. Restoranların çoxunun xüsusi "2-ci mərtəbə"ləri olur. Ümumiyyətlə, şəhərdə hamı içir. Dükana girib nəsə alırdıq, görürdülər xariciyik, içki təklif edirdilər, arxaya keçirdik ki, yığışıb 5-6 nəfər araq içir. Amma içkilərin keyfiyyəti fəlakətdir. Bir dəfə şərabın dadına baxdım, üzüm sokuna tibbi spirt töksəniz, daha dadlı olardı.Əsas məsələni deməyi unutmayım, İranda plastik kartlarınız işləməyəcək  Mən hər səfərimdə olduğu kimi, işlətməyi planladığım cash pulu götürürəm, kartlarımda da çətin anlar üçün dollar və eurolar saxlayıram, İranda isə bu gülüş obyektinə çevrildi  Burada mastercard, visa və s. keçmir, öz kart sistemləri var. Ödəmə eləyəndə də kartı verib pin-kodu deyirsiniz, pin-kodu özün yığmaq söhbəti yoxdu Ümumiyyətlə, İranda turistlərə böyük hörmət var. Hamının hər addımda pul atmağa çalışmağına baxmasaq, əhali turistləri sevir. Bir az da qəribə baxırlar. Durduq yerə sizinlə şəkil çəkdirmək istəyirlər, sanki yad planetlisiniz  Bir də qorxurlar sanki. Geri dönüşümdə tək idim, sürücü, köməkçisi filan üstümdə əsirdilər. Hər dəqiqə halımı soruşurdular, razıyammı, xoşbəxtəmmi, çay, su təklif edirdilər. Astaraya geri dönəndə 17 saatlıq avtobus səfərim var idi. Mən Bakıdan Tiflisə hər gedəndə o 9 saat dəhşət gözümə dururdu, bu 17 saat necə keçdi hiss eləmədim. Avtobusları bir az baha, amma inanılmaz rahat olur. Mən bileti gec aldığım üçün 2-ci dərəcəli bir şirkətdən almalı oldum, ona görə qorxurdum. Amma o yarı-luks şirkətin belə avtobusu çox rahat idi. Geri qayıdanda yaxşıca yatırdım, ayaqlarımı toplayıb kresloya yığışmışdım. Birdən qışqıraraq oyandım. Sürücünün köməkçisi üstümə ağır bir parça atmışdı. Şalvarda olmağıma baxmayaraq, görüntü xoşuna gəlməmişdi. Mən də hirslənib parçanı yerə atdım. Bunu çıxmaq şərtilə çox rahat qayıtdım  Geri dönüşdə acmışdım, 4-5 kafesi olan bir yerdə saxladılar, hər yer kabab idi, iyrənirdim artıq. Birdən gözüm hot-doq yazısına ilişdi. İran səfərim boyu dirənib yemədim, çünki o sosislərə güvənə bilməzdim. Amma elə ac idim ki, kababdan başqa tək seçimim o oldu. Bu, həyatımda yediyim ən ləzzətli sosis idi. Hot-doqun tərkibiylə bir az oynamışdılar, o nə dad idi! Porsiya da ki giqant.İran yeganə ölkə oldu ki, öz sərhədlərimizə daxil olanda dəhşətli dərəcədə xoşbəxt idim. Astaraya çatanda özümü çox güvəndə hiss etməyə başladım. Halbuki, İran təhlükəlidir deyə bilmərəm. Vətən sözünü ilk dəfə ürəkdən dedim  Və saçımı, qollarımı örtən o ağırlıqlardan elə bir sevinclə qurtuldum ki, geyimin də azadlığın bir parçası olduğunu anladım və azadlığın ən gözəl sərvət olduğuna əmin oldum.Amma soruşsalar, bəli, Şiraza, İsfahana bir daha gedərdim və bəli, xoşbəxt bir səfər keçirdim Bu çox uzun yazı üçün bura qədər oxuya bilənlərdən üzr istəyirəm. Başqa suallarınız olarsa, yaza bilərsiniz. Bu yazı demək istədiklərimin dörddə biri belə deyil Sevgilər Əgər yazını bəyəndinizsə aşağıda olan Facebook düyməsini seçərək blogpostu Facebookda paylaşın ki, dostlarınız da yazılarımızdan xəbərdar olsunlar. Yox əgər Gəzəyənlərin yazılarından ilk xəbər tutmaq istəyirsinizsə aşağıda “abunə ol” bölməsinə mailinizi yazaraq düyməyə klikləyin. Hələlik bu qədər, növbəti yazılara qədər…Paylaşdı: Ayuk Utopik

1008 dəfə oxunub
Bizi izləyənlər siyahısına qoşulun!