812 dəfə oxunub

Montserrat monastrı - Kataloniyanın simvolu

Barcelonadakı bütün otel, apartament və hostelləri bu linkdən book (bron) edə bilərsiz.

Barcelonanı nə qədər gözəl saysaq da, dahi Qaudinin tikintidə bucağın vacibsizliyi nəzəriyyəsinin canlı şahidi olsaq da, Montserratsız Kataloniya səfəri natamam olar.

Barcelonanın 45 kilometrliyində yerləşən benedikt monastırı Monasterio de Montserrat Kataloniyanın dini mərkəzi və dünya katoliklərinin əsas zəvvarlıq mərkəzlərindən sayılır. Dəniz səviyyəsindən 745 km hündürlükdə yerləşən monastır adını Montserrat (Kəsilmiş dağlar) dağlıq ərazisindən götürmüşdür. Kiçik bir ərazidə qeyri adi formalarda olan minlərlə əhəng sallarından ibarət dağ silsiləsidir. Monastırın yaranma tarixi IX-cu əsrin sonuna təsadüf edir. Əsrlər sonra Cristobal Colon bu monastırın adını ikinci səfəri zamanı Kiçik Antil Adaları ərazisində kəşf etdiyi adada yaşatdırdı. 1811-ci ildə Pireney müharibələri dövrü monastır Napoleon ordusu tərəfindən yandırılıb dağıdılır. Yalnız 1844-cü ildə monastırın Kataloniya əhalisi tərəfindən bərpası başlanır. Bərpa işləri 100 il davam edir. XX-ci əsrdə Montserrat Kataloniyanın simvoluna və ağır tarixi günlərinin dəstəyinə çevrilir. Bircə bu faktı qeyd etmək kifayətdir ki, Franko diktaturası zamanı qadağan olunmuş katalan dilində nikah mərasimləri yalnız Montserratda keçirilirdi. Monastırda dünyada ən qədim sayılan uşaq xoru fəaliyyət göstərir – Escolania de Montserrat. Bu xor 9-dan 14 yaşa qədər olan 50 oğlandan ibarətdir. Bu uşaqların ifasında səslənən Qara Məryamın himni adama ləzzət verir. Uşaqların geyimi bizim dövrün insanlarının çox sevdiyi “Nu poqodi” cizgi filmindəki dovşanların xorunu xatırladır.

32806144_10216523678190553_3376700882933514240_o

Monastıra ad qazandıran və bütün dünyaya tanıdan Qara Məryam heykəli əfsanəyə əsasən 880-ci ildə bu dağlarda oynayan yerli uşaqlar tərəfindən tapılıb. Bu xəbəri eşidən Monresa şəhərinin yepiskopu heykəli bu şəhərə getirmək əmri verir. Lakin heykəlin çox ağır olması bu ideyanı mümkünsüz edir. Yepiskop anlayır ki, Qara Məryam heykəlin dağda qalmasını istəyir və burada monastır inşa etmək qərarına gəlir. Lakin bizim vaxtlara gəlib çatan ilkin abidə deyil. 95 sm hündürlüyündə olan Qara Məryam və qucağındakı İsa peyğəmbərin heykəli XII-ci əsrdə qovaq ağacından düzəldilib.

İnternetdə yayılmış Montserrata gedmək yolunun ən sərfəli və maraqlısını sizinlə bölüşürəm. Əvvəla onu qeyd edim ki, Montserrata maşınla gedmək ən böyük cinayət olardı. Bu halda özünüzü bir sıra maraqlı təəssüratlardan məhrum etmiş olarsınız. Yalnız qatar. Ilk növbədə səhər sübhdən oyanmaq lazımdır ki, İspaniya Meydanından saat 8:00 qatarı ilə yola düşəsiniz. Avtomatdan komplekt bilet alırsınız - Manresa istiqamətində gedən qatara və Cremalleraya. Cremallera dağa qalxan qatar növüdür, amma bizim funikulyorla heç bir qohumluğu yoxdur. Montserratda iki fərqli dayanacaq var – Aeri de Montserrat və Monistrol de Montserrat. Montserrat Aeridə əksər turistlər Montserrat sözünü eşidib enirlər. Bu stansiyadan Montserrata kəndir yolu qalxır, lakin onlar bilmirlər ki, bu kəndir yolu belə tez açıq olmur. Onlar gedib növbədə dayanan vaxtı siz artıq öz stansiyanızda enib qatarla dağa qalxa qalxa selfie çəkdirirsiniz.

Qatardan enən kimi ilk növbədə Kafedral kilsəyə gedirsiniz. Hələ ki, adam azdır kilsənin qarşısındakı meydanda biraz şəkil çəkdirib daxil olursunuz içəri. Kilsədən çıxıb tez sağdakı girişə daxil olursuz. Burada bu yerin yaranmasının səbəbkarı olan La Moreneta (Qara Məryam) yerləşir. Pilləkənlərlə qalxıb Moreneta xanımın əyləşdiyi yerə çatıb qara yumurtaya toxunub arzu və istəklirinizi bildirin. Çox axtarsam da divarlarda qəpik yapışdırmağa yer tapmadım. Yəqin ki, gələcək üçün bunu da düşünərlər və iki ədəd də çıxış və girişdə nəzir qutusu qoyarlar.

Morenitanı belə tez ziyarət etməyimiz çox vacıb idi, çünki birazdan giriş qapısı bir neçə saatlıq bağlanacaq, yenidən açılandan sonra isə əməlli başlı izdiham yaşanacaq. Beləliklə, Morenetadan ayrılıb qaçırıq yuxarı istiqamətdə gedən Sant Joan funikulyoruna. Yuxarıda qarşılaşdığımız gözəllik adamı valeh edir. Və bu anda kataloniyalıların nə qədər biznesdə, ticarətdə aciz olduqlarını dərk etmiş olursan. Burada o qədər kababxanalar tikmək olar ki, Ağsu aşırımı yalan olsun.

Bu təbii gözəlliyi qavrayandan sonra və bu əjdahadan niyə bizdə olmaması haqda özünə sual verdikdən sonra Santa Cova funikulyoru ilə enirik aşağı ki, 13:00-da kilsədə başlayan oğlan uşaqlarının xoruna özümüzü çatdıraq. Biraz tez gəlsəniz lap yaxşı olar, çünki başlamağa 15 dəqiqə qalmış zalda bir dənə də olsun boş yer tapmaq mümkün olmayacaq. Xoru dinlədikdən sonra kilsəni tərk edib üz tuturuq yaxınlıqda yerləşən bazara. Burada yerli fermerlər öz istehsalları olan məhsulları satırlar. Missiyamızı bitmiş hesab edəndən sonra qayıdırıq əvvəldə qeyd etdiyim kəndir yoluna, hansı ki, bizi gətirir Aeri de Montserrat stansiyasına. Buradan isə İspaniya Meydanına gəlib günümüzü bitmiş hesab edə bilərik. İnanın ki, Montserratın gözəlliyi və cazibədarlığı sizi hələ dəfələrlə bu yerlərə çağıracaq.

Əgər yazını bəyəndinizsə aşağıda olan Facebook düyməsini seçərək blogpostu Facebookda paylaşın ki, dostlarınız da yazılarımızdan xəbərdar olsunlar. Yox əgər Gəzəyənlərin yazılarından ilk xəbər tutmaq istəyirsinizsə aşağıda “abunə ol” bölməsinə mailinizi yazaraq düyməyə klikləyin. Hələlik bu qədər, növbəti yazılara qədər...

 

Paylaşdı: Mətin Rəhimli

DİGƏR BLOQLAR

Norveç bələdçisi - Lofoten adaları

Norveçin kart viziti hesab olunan, ən az bir dəfə də olsun internetdə şəkillərinə rast gəldiyiniz, dünyanın ən şimal nöqtələrindən birində yerləşən, yay aylarında günəşi batmayan, qış aylarında günəşi çıxmayan, soyuq havası və amma havasının tam tərsi insanları olan, möhtəşəm təbiətə sahib Lofoten adalarına xoş gəldiniz. Lofoten adaları müxtəlif adalardan, adaların da tərkibində müxtəlif balıqçı qəsəbələrindən ibarət uzunluğu Azərbaycanın uzunluğundan biraz qısa olan bir yerdir...Ən məhşur qəsəbələri Svolvaer, Reine, A, Henningsvær, Sorvagen, Moskenes və sairədir. İnternetdə tez-tez gördüyünüz dənizin içərisində qırmızı evlər Lofotenin bir çox qəsəbələrində mövcuddur amma ən məhşurları məhz Reine qəsəbəsində yerləşir.Təbii ki, Lofoten adalarının tək özəlliyi qırmızı, şirin evləri deyil...Buradakı təbiət həqiqətən də çox gözəldir.Amma qışı keçdim, elə yayda da  soyuq olur.Hər tərəfi göl, hər tərəfi dəniz, hər tərəfi şəlalə, hər tərəfi dağ olan adalar qrupu düşünün...Necə getmək olar?Başqa ölkələrdən birbaşa reys yoxdur. Mütləqdir ki, "çerez" Oslo gedəsiniz. Öncəliklə Oslodan gedirsiniz Evenes-Narvik hava limanına. Bura Lofoten adalarının şimal-şərqində yerləşir. Buradan gün ərzində 2 dəfə Lofotenin paytaxtı sayılan Svolvaerə marşrut (300 nömrə) fəaliyyət göstərir. Saat 11-də və 16:00-da. Lofoten adalarında ictimai nəqliyyat nə qədər çətin görünsə də çox sadədir əslində. Gün ərzində cəmi 2 reys fəaliyyət göstərir. Bu avtobusların getdiyi ən son nöqtə Å qəsəbəsidir. Narvikdən Å qəsəbəsinə qədər getmək üçünsə 3 avtobus dəyişdirmək lazımdır. Qarışıq görünə bilər amma əslində çox sadədir. Beləki, hava limanından birbaşa getmək istəyirsiniz Å qəsəbəsinə. Bunun üçün sizin avtobus öncə gəlir Svolvaerə, Svolvaerdə başqa bir avtobus gözləyir ki, hava limanından gələn avtobus gəlsin və Leknes istiqamətində gedən sərnişinlər bu avtobusa minsin. Yenə Leknesdə də başqa avtobus (eyni nömrə, eyni marşrut) gözləyir ki, Leknes avtobusu gəlsin və Å istiqamətində gedən sərnişinlər bu avtobusla yollarına davam etsinlər (çox çətin bir tənlik kimi görünsə də bir dəfə öyrəşəndə çox rahat gəlməyə başlayır)Lofoten adalarında işiniz bitdikdən sonra isə gəmi ilə Moskenes limanından (Lofoten adalarının uc hissəsində yerləşir) gəmi ilə Bodoya keçə bilərsiniz.Bodø Norveçin şimal paytaxtı hesab olunduğundan burada nəqliyyat məsələləri daha çox rahatlaşır.Buradan qatarla Trondheimə, daha sonra yenə qatarla Osloya qayıda bilərsiniz. Və ya Bodødan birbaşa Osloya təyyarə ilə gedə bilərsiniz. Hotel məsələləri biraz qəlizdir. Norveçin baha olduğunu yəqin ki, bilirsiniz. Lofotendə isə hotel qiymətləri daha da bahalaşır. Adi hostellər belə 100 manatdan başlayır. Tapdığınız hotellər isə bəzən çox tərs istiqamətlərdə qala bilirlər. Yəni gedəcəyiniz yerlərə bir xeyli uzaq məsafədə yerləşirlər. Bu da onsuz da ictimai nəqliyyatın gündə 2 reys fəaliyyət göstərdiyi bir yerdə ciddi problemə çevrilir. Marşrutlar bəzən sizin olduğunuz qəsəbəyə gələnə qədər dolmuş olur və belə olan halda siz növbəti reysi gözləmək məcburiyyətində qalacaqsınız. Buna görə də marşrutlara inzibati mərkəzlərdən minməkdə fayda var (məsələn: Svolvaer, Leknes)Tövsiyyəm: əgər yay aylarında səyahət etmək istəyirsinizsə, çadırla səyahət edin. Müxtəlif kamp əraziləri mövcuddur və həm bu kamplarda qala bilərsiniz, həm də istəsəniz təklikdə başqa ərazilərdə çadırınızı qurub tam təhlükəsiz şəkildə gecəni keçirə bilərsiniz. Lofoten adalarının ən uc hissəsinə qədər gəzə gəzə gəlib daha sonra isə Moskenesdən gəmi ilə Bodoya keçin. Bododan isə ya qatarla, ya da təyyarə ilə (vaxtınızdan asılı olaraq) Oslo istiqamətinə hərəkət edin. Oslodan sonra isə özünüz bilən məsləhətdir.Daha ətraflı məlumatlar və videolar instagram səhifəmdə var. İstəyənlər oradan da baxa bilər: https://www.instagram.com/sadi.goo/

525 dəfə oxunub

TARİXİ SARAYLARI VƏ SEHİRLİ MÜHİTİ İLƏ İRAN

 İran səfəri haqqında çox uzun bir yazı.Bu yazı bir az uzun olacaq. Ona görə də indidən çay-kofe-qarpız nələrsə əlinizin altına qoyun. Əvvəlcədən yazımda olan səhvlərə görə üzr istəyirəm. Maraqlı gəlsə və həvəsiniz olsa bunu redaktə edib mənə göndərərsiniz, göndərərəm hansısa sayta.Deməli başlayaq. Hər şeyin əvvəlində nə gəlir? Əlbəttə ki, səbəb. “İrana gedirəm” dediyim anda insanlar çoxu təəccüblə, qarşısında “ağlını itimiş” bir insan gördüklərini hiss etdirirdilər və səbəbi soruşurdular. “Həkimə gedirsən?” - Yox, “Məşədə gedirsən?” - Yox. Bəs nə işin var orda? Səbəb isə çox sadə idi - uşaqlıqdan Təbrizə marağım olub və bu dəfə istəyimi reallaşdırmaq qərarına gəldim.Necə getdik? Adil və Zeynalla qərara gəldik ki, Tehrana təyyarə ilə gedək və oradan üzü yuxarı yavaş-yavaş davam edək. İlk dəfə idi ki, getdiyim yerə heç bir çanta, çemodan götürməmişdim. Düşündük ki, orada nə lazım olsa alarıq. Buta sağ olsun! Əl çantasına belə icazə vermir, ona görə də balaca A4 ölçüsündə bir çanta götürmüşdüm.Dostlarıma çox yansıtmasam belə içimdə bir həyəcan var idi, çünki deyirdilər ki, bəs Amerikada olmuş adamlar İran sərhədində problem yaşaya bilərlər . Xülasə, təyyarədən düşdük və passport yoxlanışa yaxınlaşdıq. Gömrük işçisi yuxulu-yuxulu bizə baxdı və passporta möhür vurmadan bizi yola saldı. Onu qeyd edim ki, qayıdanda belə gömrük işçisi passportumda möhürün olmadığını gördü və möhür vurmadı. Bizimkilərdən soruşanda dedilər ki, bəs bunu Avropaya gedəndə problem yaranmasın deyə edirlər.Dil: İlk gördüyümüz adamla ingiliscə danışmağa çalışdıq, o da biləndə ki, biz Azərbaycandan gəlmişik dedi ki, “ə bəs türkçə danışın da” (bundan sonra da “türkcə” və “türk” sözləri istifadə olunub. burada elə bizim dil və xalq nəzərdə tutulur).Biz də elə danışdıq. Çıxdıq bayıra və bir taksi tapdıq. Öz dili ilə desək Ərdəbil uşağı Əkbər bizi gecə Tehranında gəzdirdi və ölkə barədə ilk məlumatları verdi: ”Tehranda ən pis halda hər 3 nəfərdən birisi türkdür. Yeməkxanalar, bazarlar və s. xidmət obyektlərinə elə türklər baxır. Rahat türkçə danışa bilərsiniz”. Bax bu mənim üçün yeni məlumat oldu ona görə də kimə yaxınlaşırdıqsa ingilis dilində yox, elə türkcə danışırdıq. Tehrandan üzü yuxarı şimal tərəflərdə əsas türklər yaşayır. Təbrizdə isə demək olar ki, hamı bizimkilər idi. Türk dilini sadəcə türklər yox, elə farslar və kürdlər də bilirlər. Dilləri çox şirindir. Misal üçün “ay can” əvəzinə “caaaanım” deyirlər. İlk dəfələrdə başa düşməkdə bir az çətinlik çəkə bilərsiniz, lakin 2-3 günə tam başa düşəcəksiniz. Ona görə hər yerdə ilk olaraq türkcə söhbətə başlayırdıq, başa düşməyəndə ya ingiliscə, ya da avtomatik türkcə anlayan birini tapırdılar.Qaldığımız məkan: “Hi Tehran” adlı hostel idi. Bu hostel çox şirin bir məkan idi - əsas da İnterneti yerində və xudmani səhər yeməyi var idi. Təbrizdə isə Saeb (səhv xatırlamıramsa adı belə idi)adlı bir oteldə qaldıq. 2 yataq otağı + qonaq otağı, günlük təxmini 50 azn idi. Möhtəşəm!Pul vahidi: Çıxdıq şəhərə. İlk getdiyimiz yer sərraf idi - bizim dillə desək pul dəyişmə məntəqəsi. Ümumiyyətlə, İranda məni ən çox çaşdıran elə bu pul söhbəti olmuşdu. Niyə? Rəsmi adı rialdır, lakin hər kəs tümən adından istifadə edir. Məzənnə elədir ki 1 manat 71.000 rial (7.100 tümən) idi və elə ilk pul dəyişmədən sonra biz olduq millioner. Məsələ odur ki, hər dəfə bizə qiymət deyiləndə biz dəqiqləşdirirdik ki, söhbət tüməndən gedir ya rialdan. Axırdan axıra başa düşdük ki, söhbət tüməndən gedirmiş.Qiymətlər: Təbrizdə Eynəlidə (aşağıda oxuyacaqsınız) bir işçi ilə danışırdıq. Xanım dildən saz idi. Hardan gəldiyimizi biləndən sonra dedi ki “nə var e sizə? gəlirsiniz müftə gəzirsiniz burada” və nə yalan deyim - elə idi. Təsəvvür edin ki, gedirdik yemək yeməyə, 3 adama nəyi var yeyirdik və hesab 30 Azn-i heç vaxt keçmirdi. Ona görə çox yerə gedəndə heç qiyməti soruşmurduq. Taksi də çox ucuz idi - şəhərin bir başından o başına maksimum 3-4 Azn-ə gedirdik.Yol hərəkəti: Tehran deyəndə ilk ağlıma gələn oranın yol qaydaları idi. Yəni anormallığı. Bunu sözlə ifadə etmək çətindir, gərək görəsən. Sadəcə təsəvvür edin ki, orada heç kim (!) piyada zolağında saxlamır və piyadalar sadəcə maşınlar və motosikletlər arasında oynayaraq yolu keçirlər. Məsələ onunla çətinləşir ki, qanun qaydaya fikir verən yoxdur və kim necə gəldi sürür. Sözün əsl mənasında. Əlavə olaraq hara gəldi, necə gəldi sürən yüzlərlə motosiklet və moped var. Oranı görəndən sonra Bakı maşın sürmək üçün ən möhtəşəm yerdir. Təsəvvür edin!Təbrizdə hər şey daha yaxşı idi. Ən azından piyadaya yol verilirdi, lakin orda da qayda-qanunla insanların arası heç yaxşı deyildi. Təsəvvür edin ki, taksi sürücüsünün birisinə sual verdik ki, bəs siz də “dairədə” yol kimindir? Cavab - kim birinci girdi :)Yeməklər: səhər yeməyi təcrübəm çox güclü olmayıb deyə sizə sadəcə nahar və şam yeməyindən danışa bilərəm. Tehranda günorta Tehran bazarında yerləşən bir yeməkxanaya getdik. “Daldeh” yerdə yerləşməsinə baxmayaraq növbədə bəlkə 40 nəfər gözləyirdi. Çox maraqlı arxitekturası var idi. Porsiyalar isə çox böyük idi. İranda düyünü yağla verirlər (üstündə qoyurlar).O biri günTəbrizdə Zeytun restoranında oturduq (rəngli şüşəli şəklim var) Növbəti məkan isə bir kababxana idi (şəkli var). Lülə kababı verirdilər, 40 sm-lik hardasa. Lülənin yanında laym (İranda çox məhşurdur), reyhan (!) və soğanla bir yerdə. Çox dadlı idi, çox!Kəllə-paça, piti və sairə kimi yeməklərə vaxtımız çatmadı. Ümumən yeməklərdən razı qaldım. Çayı isə cəmi 1 yerdə dada bildim (Eynəlidə). Digər yerlərdə sallama çay verirdilər :(Meyvə şirələri tam ayrı bir mövzudur. Ən çox bəyəndiyim yemiş və çiyələk idi. Sözlərlə ifadə edilmir, əntiqə idi!Görməli yerlər:Bu mövzuda uzun-uzadı yazmaq olar, amma vaxtınıza qənaət edəcəm (əlavə məlumat üçün google edə bilərsiniz). Aşağıdakı yerləri 10 ballıq şkaladan qiymətləndirəcəm. Qeyd edim ki, mən çox da bina-incəsənət adamı deyiləm deyə qiymətləndirməmdə əlbəttə ki, önyarqı var.Tehran-Gülüstan sarayı - İransayağı Dolmabahçe. Topkapıya heç yaxın durmur. Bir dəfə görmək lazımdır. 5/10-Tehran Bazarı - çox gəzə bilmədim, amma maraqlı yerə oxşayır. 6/10-Azadi Tower - şəkil çəkdirmək üçün yaxşı yerdir. Avtovağzaldan da uzaq deyil. Son olaraq ora gedə bilərsiniz. 6/10-Miladi Tower - dünyanın ən hündür 6-cı teleqülləsidir. Bütün Tehran əlinin içindəki tək görsənir. Axşam gün batmamışdan əvvəl getmək şərtdir (biz bilmirdik). 7.5/10Təbriz-Təbriz Böyük Bazarı - dünyanın ən böyük qapalı bazarıdı. Alış -veriş üçün mükəmməl bir yerdir. Orada minimum 1 gün keçirmək lazımdır. 9/10- Azərbaycan Muzeyi - sadəcə adına görə içəri girdik. Ən maraqlı hissəsi bu günə kimi İran ərazisində olan dövlətlərin hökümdarlarının buraxdığı qəpik kolleksiyası idi. 6/10-Göy Məscid - çox təəssüf ki, pis gündədir və indi əsaslı təmir olunur. Lakin ora gedib 2 rükət məscidə salam namazı qılmaq lazımdır. Gözəl aurası var. 6/10-Kəndovan - Kapadokya tipli, qayalardan yarılmış evlərdən ibarət bir türk kəndidir. Bir dəfə gedib görmək olar. 6.5/10-Eynəli - Bəlkədə gördüyüm ən maraqlı yer idi. Qəbələdə olan kanat yoludur. Biz dağın başına piyada qalxdıq və ordan bütün Təbriz görünürdü. Yolun ortasında bir çadır var idi, orada nəhayət ki, normal bir çay içdik. Bu yerə də axşam gün batanda gedin. Biz yenə də bilmirdik. 8.5/10-Saat Meydanı - tam dəqiq bilmirəm, amma Saat meydanından üzü Böyük bazara tərəf gedən nəqliyyat üçün bağlı olan tərəfi İstanbul, digər tərəfi Gəncənin Sabir küçəsinə oxşayan bir yerdir. Çox söydüm oranı, cənublular demiş - 10/10Təbriz ya Tehran - şübhəsiz Təbriz. Bir az yöndəmsiz Tehrandan Təbrizə gələndə içimdə bir qorxu var idi. Bəzən olur ki, hansısa qızla tanış olursan online və bir gün qərar verirsən ki görüşək. Qorxursan ki qızı görəndən sonra başa düşəcəksən ki, şəkillərinə lazımından artıq filtr qoyub)) Bax mən də Təbrizi ilk görəndə o qorxunu keçirirdim, amma dəyməzdi. Təbriz öz alicənablığı ilə sadəliyi ilə məni valeh etdi.Şəhərlərarası avtobuslar: 2 gecəni avtobusda keçirən adam olaraq deyə bilərəm ki, bunların avtobusları əntiqə idi! Bizim avtobuslar kimi 4 yox, 3 sıradan ibarət idi və geriyə getmə bucağı daha yüksək olduğundan daha rahat uzanmaq olurdu. Tehrandan Təbrizə və Təbrizdən Bakıya oxşar avtobuslarla gəldik və çox razı qaldım.Abu-hava: Yuxarıda qeyd olunan tıxac xaosuna baxmayaraq 4 gün ərzində 1 dəfə də olsa mən bu ölkədə stress görmədim. İnsanlar bir-birinə qarşı çox hörmətlə davranır və çox nəzakətli idilər. Xüsusən bunu Təbrizdə hiss etmək olardı. Bizim sürücülərin yolun ortasında "xarakiri" edəcəyi məqamlarda bunlar heç siqnal belə vermirdi. Çox təəcüblü idi vallah!Sağollaşmalar: Ən çox yadda qalan məqamlardan birisi məhz bu idi. İranlılar bizim kimi “sağ ol”-la kifayətlənmir və çox kreativ sözlər istifadə edirlər. Yadımızda qalan bəziləri bunlar idi - “nökərinəm, yaşa! (ən çox bu istifadə olunurdu) , əllərin dərd görməsin, cibin milyon görsün” və s.İnsanlar: Məni ən çox təsirləndirən məhz onlar idi. Türk olsun, fars olsun hər biri suallımiz olanda kömək etməyə çalışırdı. Nə yalan deyim, 4 gün ərzində 1 dəfə də olsun kobudluq və ya sərt reaksiya görmədim.Türklər bizi görəndə lap çox sevinirdilər. Bizə sual verirdilər ki, bəs niyə gəlmisiniz bura. Cavabimiz o idi ki “sizi görməyə" , "Sizi tanımağa”. Bu insanlar elə bil bir az daha safdırlar (bilirəm, ümumiləşdirirəm). Biz hər zaman Anadolu türklərinə qardaş kimi baxmışıq, amma başa düşdüm ki, cənublular lap “canımızın içidir”. Onlar bizim televiziya kanallarına baxırlar. Qarabağ məsələsi ilə maraqlanırlar, bizim musiqimizdən agahdırlar. Təsəvvür edin, Eynəlidən Saat meydanına qayıdırıq, bir cavan oğlan bizi aparırdı. Dedi ki, bu dəqiqə sizə bir mahnı qoyacam və budur- Rəşid Behbudovdan bir şey gözlədiyim andan gur səslə Üzeyir Mehdizadə stilində bir mahnı qoydu. Demək ki, həm yaxşı, həm də pisdə bizi örnək götürürlər.Gördüyüm hər 5 nəfərdən biri deyirdi ki, bəs ya Şimalda qohumları var, ya da böyük babam ordan gəlib. Birinə dözmədim dedim ki, “ağa niyə gəlib bura bəs?”, o da gülərək dedi ki, “bəs nə bilim e səhvdir də edib”.Səhv demişkən. Siz də bu səhvi etməyin və imkan olanda gedin qardaşlarınızı görün. Uzaq deyillər. Arazın o tayındadılar. Düzdü, fərqlidirlər, rusdilli deyillər, çox da qlamur da deyillər, amma onlar da bizdən birisidir, biz də onlardan. Neçə gündür gəlmişəm və danışdığım mövzu elə budur. İranı çox söydüm (sevdim - cənub ləhcəsində). Gedin, siz də söyün :)P.S. Bu səfərdə mənə dözən, əsl qardaşlıq göstərən, tam bir YESMAN-lar olan Adil və Zeynala təşəkkürümü bildirirəm!Əgər yazını bəyəndinizsə aşağıda olan Facebook düyməsini seçərək blogpostu Facebookda paylaşın ki, dostlarınız da yazılarımızdan xəbərdar olsunlar. Yox əgər Gəzəyənlərin yazılarından ilk xəbər tutmaq istəyirsinizsə aşağıda “abunə ol” bölməsinə mailinizi yazaraq düyməyə klikləyin. Hələlik bu qədər, növbəti yazılara qədər…Paylaşdı: Toghrul Alakbar 

817 dəfə oxunub

"Perspektivlər vətəni" - Danimarka

Bilirəm ki, səyahət sevərlərin çoxu Skandinaviyanı xəyallarının bir küncünə həmişə yerləşdirir. Ona görə dedim mən də möhtəşəm Danimarkadan qısaca yazım. Ümumiyyətlə, mən buranı "perspektivlər vətəni" adlandırardım. Baxdığınız hər yerdə ucsuz-bucaqsız sonsuz mənzərələr görürsünüz. O dərəcə ki, çoxlarının gözü bu ölkələrə səyahətdən sonra daha yaxşı görməyə başlayır. Paytaxt Kopenhagen çox sakitdir, digər paytaxtlardakı basabası burda görə bilməzsiniz. Dükanlarda gəzdikcə skandinav dizaynı deyilən şeyin nə olduğu çox aydın hiss olunur, həqiqətən də çox spesifik zövqə malikdirlər. Burda yenilənmə çox az-az olur. Mən 7 il fərqlə iki dəfə burda olmuşam, ikinci dəfə gedəndə heç bir dəyişiklik hiss edə bilmirdim, hətta əksər kafelər olduğu kimi yerində dururdu :) Memarlıq inanılmaz gözəldir, hər yerdən tarix qoxusu gəlir.Şəhərdən azca kənara çıxanda isə nağıllardakı kimi buranın qnomlar ölkəsi olduğuna inanmaq olar, hər şey çox miniatürdü :) İnsanları sizi həmişə çox gözəl qarşılayır, çox gülərüzdülər, amma bir az dərinə gedəndə, çox özlərini düşünəndilər, sizə ancaq öz rahatlıqları çərçivəsində yardım edə bilərlər. Qaydalara çox düşkündülər, yalvarsanız da, ən kiçik qaydadan kənara çıxa bilməzlər, ümumiyyətlə ölkədə inanılmaz bir sistem var, isveçrə saatı kimi, başda da nəqliyyat olmaqla.Ən çox maraqlandıran maddi məsələdən isə necə danışım bilmirəm. Düşünürsünüz ki, bir ölkə nə dərəcə baha ola bilər axı? O düşündüyünüzün iki qatı çıxır :D Danimarkada evdən addımınızı atan kimi büdcəniz çat verir. Nəqliyyat dəhşətli dərəcədə bahadır və əvvəlcədən çox vaxt hesablamaq olmur. Məsələn, hansısa istiqamətə gedirsiniz, bir də görürsünüz ikiqat pul çıxılıb, səbəbi yeni tikilən körpü ola bilər, hansısa ərazidən keçmiş olmaq ola bilər, nəticədə nəqliyyata gündə ən yaxşı halda 60-70 avronuz çıxa bilər. Aylıq kartlar isə 300 avrodan başlayır.Restoranların əksəriyyəti çox sadədir, minimalist üslubda, menyuları çox sadə, əksəriyyətində cəmi 5-6 cür yemək olur, hamısı müəyyən bir şeydə ixtisaslaşmış olur. Bizimki kimi interyerdən restoranın qiymətlərini təxmin etmək mümkün olmur :)) Amma restoranda yemək yemək çox lüks hesab olunur. Küçələrdə isə möhtəşəm şirin bulkada sosiskalar dada bilərsiniz, mən dadını hələ də unuda bilmirəm!Onu da qeyd edim ki, həyatımdakı ən ləzzətli süd məhsullarını burda yemişəm, kərə yağının, smetanın, qaymağın dadı dəhşətli bir şeydir. Hətta camaat özüylə suvenir, maqnit gətirəndə, mən kərə yağı gətirmişdim :)))Ən gözəl yerlər də royal ailənin iqamətgahlarının bağlarıdır. Xalqa açıqdır, hətta ilin bəzi günlərində içəriyə daxil olmaq günləri də olur. Rahatca gəzdiyiniz yerdə bir anda şəhzadə evdən çıxıb, velosipedinə minib, qabağınızdan keçə bilər :)Həmin bağlardakı möhtəşəm bağbanlığı görüb maraqlandım, burada bitkiləri dizayn etmək üçün peşə məktəbi belə var, insanlar 3 il bağbanlıq öyrənirlər.Iki kəlmə də iqlim barədə yazmaq istəyərdim, amma üşüməyə başladım. İyul ayında dolu gördüm, mart ayında isə iki kurtkanı üst-üstə geyinirdim. Telefon soyuğa görə yarım gündən artıq "zaryadka" saxlamırdı :DEstetikadan, oksigendən və bütün dünyəvi gözəlliklərdən başım fırlanmış halda gəzərkən, məni yeganə yoran şey ölkədəki sistemə alışmaq oldu, ciddiyət bir az mənim kimi şərq insanına çox gəldi :) Orda yaşamadan da buna alışmaq çox asan deyil.Bir gün bu gözəllikləri hamınızın görməyi ümidilə,Sevgilər <3Əgər yazını bəyəndinizsə aşağıda olan Facebook düyməsini seçərək blogpostu Facebookda paylaşın ki, dostlarınız da yazılarımızdan xəbərdar olsunlar. Yox əgər Gəzəyənlərin yazılarından ilk xəbər tutmaq istəyirsinizsə aşağıda “abunə ol” bölməsinə mailinizi yazaraq düyməyə klikləyin. Hələlik bu qədər, növbəti yazılara qədər…Paylaşdı:  Ayuk Utopik

632 dəfə oxunub

Sankt-Peterburq, qısaca Piter bələdçisi

Sank-Peterburqdakı bütün otel, apartament və hostelləri bu linkdən book (bron) edə bilərsiz.Salamlar hər kəsə!Əgər siz tarix, memarlıq, incəsənət aşiqisinizsə, o zaman mütləq şəkildə ölmədən görüləcək şəhərlərdən biri olan Sankt-Peterburqa baş çəkməlisiniz. Şəhərin haqqında googleda, youtubeda, bloqlarda kifayət qədər məlumat verilib deyə mən mümkün olduğu qədər praktiki məlumatlar verəcəm. Avropaya getməkdən ötrü viza prosedurlarında o qədər pul, vaxt, əsəb xərcləməkdənsə, burdan bura, necə deyərlər əlimizin altındakı Piterlə gəzəyənlik tarixçənizi zənginləşdirə bilərsiniz, nə viza istəyir, nə də çoxlu pul.Buta hava yolları ilə 3 ay əvvəl bileti aldığımıza görə ucuz başa gəldi, gediş-gəliş 241 manat. Butanın saytı fokus-mokus çıxarıb donmasaydı 200 manata da almaq olardı (nəysə). Qalmağa yer üçün gəldikdə Piterin mərkəzində çoxsaylı hostellər var, hostelworld saytından ucuz qiymətə hostellər tapa bilərsiniz. Əsas reytinq balına baxın, rəylərə baxın, locationun tam mərkəzdə olmasına baxın. Bizim qaldığımız hostel çox da əla olmasa da idarə edərdi, 8 gecə üçün 120 azn normaldır məncə.Gəzməli yerlərə gəldikdə, Piterə gedib Ermitaja getməmək günahdır. Mütləq şəkildə 1 gününüzü Ermitaja ayırın, dünya incəsənətinin ən məşhur nümunələri bu möhtəşəm sarayda saxlanılır, bundan başqa Ermitaj həm də çarların yaşayış binası olduğu üçün otaqlardakı möhtəşəmliyə baxdıqca ağlınızı itirəcəksiniz  :D (Ermitaja giriş 700 rubldur)Digər bir gününüzü Peterhof və ya Petrodvorets adlanan yerə ayırın (1-ci və 2-ci şəkillər). Burada Rus çarlarının yay sarayı yerləşir. Sarayın möhtəşəmliyi qarşısında valeh olmamaq mümkün deyil. Rusca bilirsinizsə nə yaxşı, çünki bələdçi xanımlar hər bir otaq haqqında ərtaflı məlumatlar verirlər. Saray daxilində hər bir yarımsaatdan bir qrup halında pulsuz ekskursiyalar olur. Saraydan çıxdıqdan sonra Fin körfəzinə qədər olan böyük parkda gəzib o möhtəşəmliyə bir daha valeh olun. (Saraya giriş 450 rubldur) Bu saraya getməkdən ötrü Avtovo metrosundan çıxıb mini avtobuslara minib 1 saata gedə bilərsiniz.Digər bir gününüzü Çarskoe Selo adlanan yerə ayırın, Bu Piterə təxmini 1 saatlıq məsafədə yerləşən kənddir belə deyək. Yekaterinanın məşhur sarayı bu yerdə yerləşir. (3-cü şəkil). Burada da saray daxilində pulsuz ekskursiyaya qoşulub bələdçi xanımların gözəl izahatı ilə tanış ola bilərsiniz. Burda da sarayın ətrafı böyük bir ərazidə park var, yayda getsəniz böyük gölün ətrafında zövqlə istirahət edə bilərsiniz. (saraya giriş 700 rubldur) Bundan başqa Çarksoe Seloda Yekaterinanın sarayının yanında Puşkinin oxuduğu Litsey binasına da girə bilərsiniz. Şəxsən məni çox təsirləndirmişdi (giriş 150 rubldur). Bu saraya getməkdən ötrü Moskovski metrosundan çıxıb mini avtobuslar ilə 1 saata gedə bilərsiniz.Şəhərin mərkəzində getməli məşhur kilsələr: Kazan Cathedral, Saint İsaac Cathedral, Spas na Krovi adlanan məşhur kilsələrə mütləq baş çəkin. Birinci kilsəyə giriş pulsuz, digər ikisinə giriş 400 rubldur. Saint İsaac kilsəsinə bilet alanda Kolonada deyilən damına çıxmağa da bilet alın. Ordan şəhəri hündürdən müşahidə etmək olur. bütün bu kilsələrə mərkəzdən ayaqla asanlıqla getmək olur.Bundan başqa Piterdə mütləq getməli məkan Grand Maket Rossiya adlı böyük maket muzeyidir. 4 saata ancaq gəzib bitirdiyimiz Rusiyanın bütün bölgələrinin maketidir. Elə möhtəşəm bir məkandır ki, ağzımız açıq qalmışdı. Giriş 480 rubldur. Bu məkan Moskovskiye Vorota adlı metroya yaxın yerləşir.Digər must see yer isə Okeanarium adlı böyük akvariumdur ki, mütləq zövq alacaqsınız.Giriş 600 rubldur. Zveniqorodskaya metrosuna yaxın yerləşir.Əgər dinə bağlı insansınızsa Piterdə çox möhtəşəm məscid də var, ora da baş çəkə bilərsiniz. Biz mərkəzdən ora ayaqla getmişdik deyə hansı metroyla ora getmək olar bilmirəm.Digər getməli yer Petropavlovskaya Krepostdur ki, Ermitajın yanından körpünü keçib ayaqla gedə bilərsiniz. Ayrıca adada yerləşir, bu ada məşhur dovşan heykəlləri ilə məşhurdur.Piterdə nə yeyim, nə içim deyirsinizsə bu barədə korluq çəkməyəcəksiniz. Hər addımda kiçik kafelərdə istər fast food,istər yerli xörəklər, dadlı isti şokoladlar, bitki çayları,blinçiklər, bulkalar yeyə bilərsiniz  :)Metro sistemi çox rahatdır, getməzdən əvvəl googledan Piterin metrosunun sxeminin şəklini telefona yükləyin və rahatlıqla gedə biləcəyiniz yeri tapın. Metroda 1 gediş 45 rubldur. Bundan başqa yandex maps programını mütləq şəkildə yükləyin, çoooox işinizə yarayacaq. Avtobusları da 40 rubldur. Bircə cibgirlərdən muğayat olun, pasport, pul kisəsindən muğayat olun. Qalan elə deyildiyi kimi təhlükəli deyil, ən azından Avropa şəhərlərindən daha təhlükəsizdir.Paylaşdı: Aytən Əliyeva

3411 dəfə oxunub
Bizi izləyənlər siyahısına qoşulun!